top of page
Zoeken

Hebbes!

  • Foto van schrijver: Maaike Tetelepta
    Maaike Tetelepta
  • 4 dagen geleden
  • 2 minuten om te lezen

In juni schreef ik een post over kansen zien en misschien wel grijpen. Destijds met een open einde, want mijn vraag lag nog bij de gemeente. Met veel blijdschap en trots kan ik nu zeggen dat ik die kans inderdaad heb kunnen grijpen (of die kans mij heeft gegrepen?).

Er ging wat tijd overheen tot ik in augustus toch een mail ontving. Joyce vroeg zich af of ik al antwoord had gekregen op mijn voorstel? Als dat niet zo was, dan wilde zij er graag met mij over bellen. En zoals dat vaker gaat met belangrijke momenten, weet ik nog precies waar ik stond toen ik deze mail las. Mijn hart maakte een sprongetje en snel reageerde ik dat ik nog geen reactie had gekregen en graag met haar zou bellen.


Na een enthousiast telefoongesprek zat ik een paar weken later op het gemeentekantoor voor een afspraak met Joyce en Arjan. Arjan bleek de schrijver Ʃn illustrator van het boek. We bespraken hoe het boekje destijds is ontstaan en hoe ook andere gemeentes inmiddels aanvragen bij hem doen voor zo'n zelfde soort boekje. Ik liet de illustraties zien die ik als voorbeeld had gemaakt en ook Arjan raakte enthousiast.


(tekst gaat verder onder foto)


Ik weet niet goed wat ik verwachtte van deze afspraak. Ergens was ik bang dat ze zouden zeggen: "Nee bedankt, maar dit is absoluut niet wat we zoeken". Of misschien verwachtte ik een officieel moment waarin ze mij zouden "aannemen". Om dan vervolgens strikte afspraken te maken waar ik me aan zou moeten houden omdat ze de opdracht anders zouden intrekken? Gelukkig ging dit op z'n Achterhoeks. Ontspannen, vriendelijk en vol vertrouwen in een goede samenwerking. Zonder al teveel poespas maakten we afspraken. Ik mocht de illustraties gaan maken. In mijn stijl, op mijn manier. Ik bedankte hen meerdere malen voor deze kans en kon mijn oren bijna niet geloven. Was dit nu echt gelukt?


Aan het eind van het gesprek zei Arjan nog grappend: "We geven er circa 1000 uit per jaar, er zijn veel illustratoren die zo'n oplage niet halen". Dat bleef bij mij hangen. Er zijn straks jaarlijks 1000 gezinnen die een boekje in huis hebben waar mijn illustraties in staan. Hoe bizar!


Inmiddels zijn we heel wat maanden verder en ben ik volop bezig met de illustraties. Een enorm leuk proces, maar ook onzeker. Hoewel ik blij ben met wat ik maak, is het nu ineens ook de vraag of zij ook zo tevreden zijn. Gelukkig gaat dit tot nu toe heel prettig en krijg ik positieve feedback terug. Voor nu: hard doorwerken en over een paar weken iets heel moois in handen!


Ā 
Ā 
Ā 

Opmerkingen


bottom of page