Een jaar "gewoon doen"

Een jaar geleden besloot ik om serieuzer aan de slag te gaan met tekenen. Al jaren een hobby, maar nu wilde ik er toch eindelijk eens wat meer mee doen. Toewerken naar die droom: het illustreren van een kinderboek.

Ik bouwde een website, zocht dingen op over inschrijven bij KVK en besloot dat nog maar even niet te doen. Geld verdienen zat er voorlopig toch nog niet in. Ik luisterde podcasts over illustratoren en hoe zijn hun eigen onderneming ooit gestart waren (die van Gouden Lijntjes zijn een aanrader!) en eigenlijk kwam overal hetzelfde thema terug: gewoon doen.

Dat had ik zelf gelukkig ook al wel bedacht. Die beren op de weg moeten aan de kant. Ik ga het gewoon doen. Ik schreef ook mijn eerste blogpost, zonder ook nog maar 1 bezoeker op mijn website te hebben gehad: Van hobbyist naar succesvol illustrator. Of ik mezelf ooit succesvol illustrator ga noemen is de vraag, maar ik vond het nu wel tijd voor een terugblik.

En laat ik dan beginnen met het grootste succes: namelijk dat ik nog steeds met veel plezier aan het tekenen ben. In de jaren ervoor haakte ik vaak na een paar maanden weer af, omdat het niet nuttig genoeg voelde. Dan stortte ik mezelf weer in een andere hobby en nog weer een paar maanden later begon ik dan weer met tekenen. Nu is dat anders. Nog altijd teken ik veel, vaak en met plezier. Wanneer ik terugkijk op tekeningen van een jaar geleden zie ik ook hoeveel ik vooruitgegaan ben. Al vind ik deze, van een jaar geleden, nog steeds erg leuk !

(tekst gaat verder onder de foto)

En dan natuurlijk het andere grote succes: het geboorteboekje van de gemeente Winterswijk. Grappig detail: mijn mail met de vraag of ik een nieuw boekje mocht ontwerpen zat (ondanks dat ik er nog 2 keer achteraan had gebeld) eigenlijk al in het archief. Joyce vertelde mij kortgeleden dat zij vroeg wat er met mijn mail gebeurd was, hoorde dat daar niks mee gedaan zou worden, en 'm vervolgens direct zelf uit dat archief gevist heeft. Waarvoor dank, Joyce :)

Naast dat ik echt ontzettend blij ben met het eindresultaat en ik het nog steeds onwerkelijk vind dat mijn tekeningen in steeds meer huiskamers komen te liggen, heb ik er ook veel van geleerd. Ik kwam erachter dat werken onder een deadline nog hetzelfde gaat als op de middelbare. In het begin lekker lummelen en in de laatste 3 dagen veel stress en doorwerken. Maar ik kwam er ook achter dat die creativiteit niet altijd even hard stroomt. Dus op de momenten waarop ik veel tijd had om door te tekenen, wilde het soms ook gewoon niet lukken.

Ook leerde ik dat het ineens heel spannend en belangrijk was wat een ander van mijn tekeningen vindt. Wanneer ik illustraties op Instagram post en ze wat weinig likes krijgen, voel ik daar niet veel bij. Maar tegenover mensen zitten die aan gaan geven of ze tevreden zijn of niet, is dan toch ineens heel anders.

Gelukkig had ik perfecte eerste opdrachtgevers. Met veel positiviteit en goede feedbackpunten hebben we samen een prachtig boekje gemaakt. De uitreiking samen met burgemeester Dijkstra, was een prachtige afsluiting. Hier meer over lezen? Ga dan naar: https://www.winterswijk.nl/geboorteboekje

Een ander enorm hoogtepunt is nog maar kortgeleden: het winnen van de Kaartje2go ontwerpwedstrijd én officieel kaartontwerper zijn bij Kaartje2go. Hoe bizar is dat!? Op dit moment zijn er 3 ontwerpen van mij te koop (https://www.kaartje2go.nl/kaartenwinkel/maaike-tetelepta/?sk_id=5420 ) en staan er 7 in de wachtrij om goedgekeurd (of afgekeurd) te worden door Kaartje2go. Op mijn Ipad staan de volgende illustraties alweer klaar want ik heb nog zo veel ideeën!

Wat een jaar he? Ergens voelt het alsof ik "er al ben". Ik verkoop kaarten en heb een kinderboekje mogen illustreren, dat had ik een jaar geleden nooit durven dromen. En tegelijkertijd voelt het nog steeds alsof ik maar wat doe en er dus nog helemaal niet ben.

Die droom van het illustreren van een prentenboek is er nog steeds en inmiddels zijn er ook 48 nieuwe ideeën en dromen bij gekomen, dus we gaan gewoon lekker verder!